பகுபத உறுப்புகள்
ஒரே சொல்லில் இந்த ஆறு உறுப்பும் அமையலாம். ஒன்றோ பலவோ குறைந்தும் வரலாம்.
எ.கா : வாழ்ந்தனர் = வாழ் + த் (ந்) + த் + அன் + அர்வாழ் – பகுதி
த் – சந்தி த்(ந்) ஆனது விகாரம்.
த் – இறந்தகால இடைநிலை
அன் – சாரியை அர் – பலர்பால் வினைமுற்று விகுதி.
வாழ்க = வாழ் + க
வாழ் – பகுதி க – வியங்கோள் வினைமுற்று விகுதி பகுதி
ஒரு பகுபதத்தின் முதலில் அமையும் உறுப்பு பகுதி ஆகும். எனவே, இதனை ‘முதனிலை’ என்றும் வழங்கலாம். விகுதி பெறாத ஏவல் வினையாக வரும். பகுபதத்திலுள்ள பகுதி பொருள் உடையதாக இருக்கும். இது பெயர்ப்பகுதி, வினைப்பகுதியாக அமையும்.
பெயர்ப்பகுதி சான்று : வெற்பன் = வெற்பு - அன்இச்சான்றில் வெற்பு என்பது பெயர்ப்பகுதியாகும்.
வினைப்பகுதி சான்று : எழுதினார் = எழுதி + இன் + ஆர்இச்சான்றில் எழுது என்பது வினைப்பகுதியாகும்.
விகுதிபகுபதத்தின் இறுதியில் நிற்கும் உறுப்பு விகுதி ஆகும். இதனை இறுதிநிலை என்றும் வழங்குவர்.
படித்தாள் என்னும் பகுபதத்தில் (படி + த் + த் + ஆள்) ஆள் என்பது விகுதி ஆகும். இது திணை (உயர்திணை), பால் (பெண்பால்), எண், (ஒருமை) இடம் (படர்க்கை) ஆகியவற்றைக் காட்டிநிற்கும்
ஆண்பால் விகுதிகள்அன், ஆன், மன், மான்
சான்று : வெற்பன் (அன்), வானத்தான் (ஆன்), சென்றான் (ஆன்), வந்தனன் (அன்) பெண்பால் விகுதிகள்அள், ஆள், தற்போது இ, ஐ என்ற விகுதிகளும் வருகின்றன.
சான்று : இவள் (அள்), குழலாள் (ஆள்), பொன்னி (இ), கோதை (ஐ), உண்டாள் (ஆள்) பலர்பால் விகுதிகள்அர், ஆர், மார்
சான்று : பெரியர் (அர்), ஓதுவார் (ஆர்), தேவிமார் (மார்) ஒன்றன்பால் விகுதி’து’ ஈற்றில் முடிவது ஒன்றன்பால் ஆகும்.
சான்று : அது, யாது, அஃது பலவின்பால் விகுதிகள்வை, அ, கள்.
சான்று : அவை (வை), கரியன (அ), கிளிகள் (கள்) இடைநிலைமுதனிலைக்கும் (பகுதி) இறுதிநிலைக்கும் (விகுதி) இடையில் நிற்கும் உறுப்பு இடைநிலை. பெரும்பாலும் காலம்காட்டும் உறுப்பாகவும், எதிர்மறைப் பொருள்தரும் உறுப்பாகவும் வரும்.
சான்று : கவிஞன் = கவி + ஞ் + அன் (பெயர் இடைநிலை)படிப்பான் = படி + ப் + ப் + ஆன் (வினை இடைநிலை)
மேற்கண்ட சான்றில் – படி – முதனிலை (பகுதி); ப் – சந்தி; ப் - எதிர்கால இடைநிலை; ஆன் – இறுதிநிலை (விகுதி)
இந்த இடைநிலை இறந்தகால இடைநிலை, நிகழ்கால இடைநிலை, எதிர்கால இடைநிலை என மூன்றாகும்.
இறந்தகால இடைநிலை - த், ட், ற், இன்நிகழ்கால இடைநிலை - கிறு, கின்று, ஆநின்று
எதிர்கால இடைநிலை - ப், வ்
எதிர்மறை இடைநிலை - ஆ, அல், இல் சந்தி
இது பெரும்பாலும் முதனிலை (பகுதி)க்கும் இடைநிலைக்கும் இடையில் வரும். பகுதிக்கும் விகுதிக்கும் இடையிலும் சில நேரங்களில் வரக்கூடும். உறுப்புகளின் இணைவில் (சந்தி), அவற்றை இணைக்க வருவது சந்தி.
சான்று : நடத்தல் = நட + த் + தல்நட - பகுதி; த் - சந்தி; தல் - விகுதி
பகுதிக்கும், விகுதிக்கும் இடையில் ‘த்‘ சந்தி வந்திருப்பதைக் காண முடிகிறது.
சாரியைஇது பெரும்பாலும், இடைநிலைக்கும் விகுதிக்கும் இடையில் வரும் உறுப்பு ஆகும்.
சான்று : நடந்தனன் = நட + த் (ந்) + த் + அன் + அன்இங்கு இடைநிலைக்கும் (த்) விகுதிக்கும் (அன்) இடையில் அமைந்திருக்கும் ‘அன்’ சாரியை ஆகும்.
சாரியை = சார்ந்து இயைந்து நிற்பது. தனக்கெனப் பொருள் எதுவும் இன்றி உறுப்புகள் இணையும்போது இடையில் வருவது.
விகாரம்விகாரம் என்பது தனி உறுப்பு இல்லை. பகுதி, விகுதி, முதலான உறுப்புகள் சேர்தலால் ஏற்படும் மாற்றத்தை விகாரம் என்கிறோம்.
சான்று : கண்டான் = காண் (கண்) + ட் + ஆன்காண் என்னும் பகுதி கண் என விகாரப்பட்டது. பகுதி தொழிலை உணர்த்தும் ஏவலாக இருக்கும். மூன்று காலங்களுக்கும் ஒன்றே ஆகையால் ‘காண்’ என்பதே பகுதியாக இருக்கவேண்டும்.
சான்று : நடந்தான் = நட + த் (ந்) + த் + ஆன்இதில் ‘நட’ என்னும் பகுதியை அடுத்துள்ள சந்தி ‘த்’ ஆகும். இச்சந்தியைத் திரிக்காமல் எடுத்துக்கொண்டால் ‘நடத்தான்’ என்று கூற வேண்டும். ஆனால் நடந்தான் என்பது சொல்லாகையால் ‘த்’ என்னும் சந்தி ‘ந்’ எனத் திரிந்து வந்துள்ளது.