மன்னிப்பு

பாலை மணல்வெளியில் நண்பர்கள் இருவர் நடந்துபோய்க்கொண்டிருந்தார்கள். ஒருகட்டத்தில் இருவருக்குமிடையே வாதம் தொடங்கியது. அது வாய்ச்சண்டையாக மாறியது. நண்பனின் கன்னத்தில் அறைந்துவிட்டான் மற்றொருவன். அறை வாங்கியவன் கோபிக்கவில்லை. அமைதியாக ஒதுங்கிப்போய் மணலில் அமர்ந்தான். விரல்களால் இப்படி எழுதினான்: “இன்று என் உயிர் நண்பன் என் கன்னத்தில் அறைந்துவிட்டான்!” மற்றவனுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. இருவரும் நடையைத் தொடர்ந்தார்கள். வழியில் ஒரு பாலைவன ஊற்றைக் கண்டார்கள். நடந்ததை மறந்து, அந்த ஊற்றில் வெக்கை தீரக் குளிக்க ஆரம்பித்தார்கள். கன்னத்தில் அறை வாங்கியவனின் காலைத் திடீரென்று யாரோ இழுப்பது போன்ற உணர்வு. ஆஹா... புதைகுழியில் சிக்கிக்கொண்டான் அவன். நண்பனின் நிலையைக் கண்டதும், அவனைப் பெருமுயற்சி செய்து காப்பாற்றிக் கரையேற்றினான். உயிர் பிழைத்த நண்பன் ஊற்றை விட்டு வெளியில் வந்ததும், அருகில் இருந்த ஒரு கல்லின் மீது அமர்ந்தான். ஒரு கல்லை எடுத்துத் தட்டித் தட்டி எழுத ஆரம்பித்தான். “இன்று என் உயிர் நண்பன் என் உயிரைக் காப்பாற்றினான்!” இதைப் பார்த்து, “நான் உன்னை அறைந்தபோது மணலில் எழுதினாய். இப்போது காப்பாற்றியிருக்கிறேன். கல்லில் எழுதுகிறாய். ஏன் இப்படி? இதற்கு என்ன அர்த்தம் நண்பா?” என்று கேட்டான். நண்பனின் பதில், “யாராவது நம்மைக் காயப்படுத்தினால், அதை மணலில் எழுதிவிடு. மன்னிப்பு எனும் காற்று அதை அழித்துவிட்டுப் போய்விடும். ஆனால், யாராவது நல்லது செய்தால் அதைக் கல்லில் எழுது. காலத்தைத் தாண்டி அது நிலைத்திருக்க வேண்டும்!” என்றான்.

வினாக்கள்

தகவல் துளி