::TVU::

134	சொல்லெனப் படுமவை சொல்லுங் காலைத் திருப்பொன் பூமி புனன்மணி கடல்யா றெழுத்தமு தெழின்மழை பசுங்கதிர் செஞ்சுடர் நாள்சொன் ஞெண்டு நாட்டிய பரிமலை கருட னருந்ததி மற்றிவை யென்ப நிலைபெறு மங்கல நெறிநிற் பனவே. பொய்கையார்.
	(2)
135	செப்பிய வுடம்பொடு சேரா துயிர்முத னிற்பன மக்கட் காமென நேர்ந்திலர் மற்றவை கடவுளர் முனிவர்க் காமே.
	(3)
136	உயிரொடு புணரா மென்மையு மிடையுஞ் செயிரிற் றீமையுஞ் செப்பத் தகுமே.
	(4)
137	ஓதிய மெய்யொடு புணரா துயிரெழுத் தாதி நிற்பி *னானந் தம்மே.
	(5)
138	உடம்பு பிரிவுயிர் சாத றானே. இந்திரகாளியார்.
	(6)
139	¹நரகரும் விலங்கு மமுதொடு வரினவை புகரில வென்ப புலமை யோரே. பரணர்.
	(7)
140	மூன்றைந் தேழொன் பானெழுத் தான்ற வொற்றுட னெண்ணிமுன் சொற்ற முறையிற் பல்பொருள் படவரூஉஞ் சொல்லா லகற்றி யொருபொருட் டாகி வருமொழி பற்றித் திரித லொழியத் திருந்திய சொல்லினுட் ²டெரிவோர் வகையுளி மறுத்து நட்டது மங்கலச் சொல்லென வகுத்தனர் புலவர்.
	(8)
141	முன்னிலை யெழுத்தின் †வியநிலை நலனே ‡சமநிலை யாயின் முதல்வற் கூனம்.
	(9)

* ஆனந்தம் - சாக்காடு. [பி-ம்.] ¹ இச்சூத்திரத்துக்குமுன், ‘எழுத்தின் கிழத்தி நாமக ளாதவிற், பெண்ணெழுத் தல்லது முன்வைத் துரையார்’ என்று ஒருசூத்திரம் காணப்படுகிறது. ²டிரவோர். [ச-பி.] † வியம் - ஒற்றையெண். ‡ சமம் - இரட்டையெண்.