::TVU::

பன்னிரு பாட்டியல்
232	திறலோன் யாண்டே பதினைந் தாகும்.
	(61)
233	பதினா றெல்லை காளைக் கியாண்டே.
	(62)
234	அத்திற ¹மிறந்த முப்பதின் காறும் விடலைக் காகு மிகினே முதுமகன். அவிநயனார்.
	(63)
235	நீடிய நாற்பத் தெட்டி னளவு மாடவர்க் குலாப்புற முரித்தென மொழிப.
	(64)
236	சிற்றில் பாவை கழங்கம் மனையே பொற்புறு மூசல் பைங்கிளி யாழே பைம்புன லாட்டே பொழில்விளை யாட்டே ²நன்மது நுகர்த லின்ன பிறவு மவரவர்க் குரிய வாகு மென்ப.
	(65)
237	வேந்தர் கடவுளர் விதிநூல் வழியுணர் மாந்தர் கலிவெண் பாவிற் குரியர்.
	(66)
238	நாலு வருணமு மேவுத லுரிய வுலாப்புறச் ³செய்யுளென் றுரைத்தனர் புலவர். அவிநயனார்.
	(67)
7-சின்னப்பூ.*
239	மலையும் யாறு நாடு மூரும் பரியுங் களிறுங் கொடியு முரசுந் தாரும் பெயரு மெனத்தெரி பத்துஞ் சொல்லு மெல்லையின் முதற்குறட் கண்ணே சின்னத் தொழிலை மன்ன வைத்துப் பின்னர்க் குறளுட் பாட்டுடைத் ⁴தலைவ ரியற்பெயர் வைத்தவர்க் குரிமை தோன்றுஞ்

[பி-ம்.] ¹மியன்ற. ²யொளிபெறு காத லின்னன பிறவு. ³செய்யு ளெனவுரைத் தனரே. *“வழக்கொடு சிவணிய வகைமை யான” (தொல். பொருள். புறத். 31) என்பதனுரையில் நச்சினார்க்கினியர் “சிவணியவகைமை என்றதனானே முற்கூறியவற்றோடே நாடும், ஊரும், மலையும், யாறும், படையும், கொடியும், குடையும், முரசும், நடைநவில்புரவியும், களிறும், தேரும், பிறவும் வருவன வெல்லாங் கொள்க. இவற்றுட் சிலவற்றை வரைந்துகொண்டு சின்னப்பூ என்று பெயரிட்டு இக்காலத்தார் கூறுமாறுணர்க” என்பர். [பி-ம்.] ⁴தலைவர், பெயர்வைத் தவர்தமக் குரிமை தோன்றுஞ்.