“தோற்றந் தடியதனிற் றோயுந் திதியமைப்பிற் சாற்றியிடு மங்கியிலே சங்கார - மூற்றமா வூன்று மலர்ப்பதத்தி லுற்ற திரோதமுத்தி நான்ற மலர்ப்பதத்தே நாடு” என்பது சாத்திரம்.

“இத்தொழி லைந்துநின் மெய்த்தொழி லாக” என்று துதித்தனர் குமரகுருபர சுவாமிகள்.

“...கண்டங் கரியான் கருணை திருவுருக் கொண்டங் குமைகாணக் கூத்து கந்தானே”                 - திருமூலர் - 9 - 84

“... தெண்டினிற் சத்தி திருவம் பலமாகக் கொண்டு பரஞ்சோதி கூத்து கந்தானே”                - திருமூலர் - 9 - 101

என்பனவாதி திருவாக்குக்கள் காண்க. இன்னும் இதன் விரிவுகளை
இப்புராணத்திலே அங்கங்கே வந்த வந்த இடங்களிலும் கண்டு கொள்க.

எனப் பின்னர்க் கூறுவதும் காண்க.

     இக்கருத்துக்களைப் புராண முதற்றிருப்பாட்டிலே “அம்பலத் தாடுவான்”என்ற இடத்து வைத்தருளினார். ஆண்டுரைத்தவை பார்க்க.32

     (இ-ள்.) பூதம் ... போதென - எல்லா உயிர்களிலும் உள்ளே இருந்து
மலரும் இருதய கமலம்போல; வேதமூலம் ... கமலமாம் - உலகமாகிய காதல்
மங்கையினுடைய இறைவன் வெளிப்படும் இடமாகிய இருதய கமலமாக;
மாதொர் ... மலர்ந்ததால் - தியாகேசர் எழுந்தருளிய திருவாரூர்
தென்றிசையிலே மலர்ந்து விளங்குவதாம்.

     (வி-ரை.) பூதம் - இங்கு ஆன்மாக்களைக் குறித்தது. போது -
தாமரை மொட்டு, இங்கு இதய தாமரையைக் குறித்தது. இரத்தாசயம்
(Heart) கீழ்நோக்கிய தாமரை மொட்டுப் போன்ற உருவமுடையது என்பர்.
இதுவே இருதயமெனவும், உள்ளத் தாமரை எனவும் பேசப்பெறுவதாம்.
உயிர்களது உள்ளக் கமலத்தினிடத்தே வெளிப்படுவதுபோல இறைவன்
பூமிக்கு இதயகமலமாகிய திருவாரூர்ப் புற்றிலே விளங்குவன் என்பது
கருதுத்து.

     வேதமூலம் வெளிப்படும் - வேதமூலம் - இறைவர். வெளிப்படுதல் -
தோன்றுதல். இதனை உவமான உவமேயம் இரண்டிலும் கூட்டுக. வேதமூலம்
வெளிப்படும் போதென, அது வெளிப்படும் கமலமாம் ஆரூர் என்க.