எங்கோனுஞ் செய்தனவும் எவ்வெவர்க்கும் வெவ்வேறும்
அங்கே யறிவான் அரன். 14 | | | மானமருஞ் செங்கை மதில்வெண்ணெய் வாழ்மன்ன
போனவினை தானே பொருந்துமோ - யானதனில்
ஆவனோ ஆக்காய் அமலனும் நின்னருள்தான்
தேவனே யாதுக்கோ தேர். 15 | (உரை) மானமருஞ் செங்கை மதில் வெண்ணெய் வாழ் மன்ன
போனவினை தானே பொருந்துமோ யான் அதனில் ஆவனோ ஆக்காய்
அமலனாம் நின்னருள்தான் தேவனே யாதுக்கோ தேர் - மானை யேந்துகிற
சிவந்த கரத்தையுடையவனே, மதில்சூழுந் திருவெண்ணெய்நல்லூரில் வாழுந்
தலைவனே, யான் புசித்துத் தொலைந்த வினை மீண்டு பொருந்தியதோ,
யான்சென்று அதனைக் கூடினேனோ, தேவரீரும் விகாரியாய்க்
கூடுதலில்லையே, ஆதலால் [நின்மலராகிய உம்முடைய] அருள் யாது
செய்வதாக நின்றது சுவாமியே விசாரித்தருளென்ற வாறு. எனவே வினை பொசிக்குமளவும் யானெனது விஞ்சுதலுண்டாய
தெனவறிக. 15 | 5 | தேரா துரைப்பன் தெருமர லுளத்தொடு
பேரா தருளுதல் பெரியோர் கடனே
நின்னைக் கலப்ப தென்னுண் மையே
நின்னது நேர்மை சொல்மனத் தின்றே
எழுவகைத் தாதுவின் ஏழ்துளை யிரண்டும் | | 10 | பெருமுழைக் குரம்பையிற் பெய்தகத் தடக்கி
நீக்கி யென்றனைப் போக்கற நிறுத்தி
இச்சை முதலிய எழுப்பி நடத்திடும்
விச்சை சாலவும் வியப்பது நிற்க
வாக்கும் மனமும் போக்குள தனுவுஞ் | | | சொல்லும் நினைவுஞ் செய்யுஞ் செயலும்
நல்லவுந் தீயவு மெல்லா மறிந்து
முறைபிற ழாமற் குறைவுநிறை வின்றாய்க்
காலமுந் தேசமும் மாலற வகுத்து | |