இவைகள் எல்லாம் ஒரே பொருளைப் பற்றிக்கூறும் நூல்கள் என்று தெரிந்து கொள்ளுக’’

இது அவ்வையார் பாடல். இப்பாடலுக்கு வேறு விதமாகவும் பொருள்
கூறுவோர் உண்டு.

மேலே காட்டியவைகளிலிருந்து ஒரு உண்மையை நாம் காணலாம்.
திருவள்ளுவர் பல நூல்களையும் கற்றறிந்தவர்; வடமொழி நூல்களையும்
கற்றறிந்தவர் என்பதுதான் அவ்வுண்மை.

வள்ளுவர் பல நூல்களையும், கற்றறிந்தவர். பல நூல்களின்
கருத்துக்களையெல்லாம் திரட்டியே திருக்குறளை இயற்றினார்.
இவ்வுண்மையை அவருடைய வாய் மொழிகளே காட்டுகின்றன.
 

‘‘ஒழுக்கத்து நீத்தார் பெருமை, விழுப்பத்து
வேண்டும் பனுவல் துணிவு
 

‘‘பகுத்து உண்டு பல்உயிர் ஓம்புதல், நூலோர்
தொகுத்தவற்றுள் எல்லாம் தலை.
 

‘‘மிகினும் குறையினும் நோய் செய்யும், நூலோர்
வளிமுதலா எண்ணிய மூன்று.
 

மருத்துவ நூலோரால் வாதம், பித்தம், சிலேத்துமம் என்று எண்ணப்பட்ட மூன்றும் தம் அளவில் அதிகமானாலும், குறைந்து போனாலும் நோயைத் தரும்’’. (கு.241)