உலகப்பொது நூல்

திருக்குறளிலே கூறப்படும் அறங்கள் உலகோர் அனைவருக்கும்
பொதுவானவை. எல்லா மக்களும் ஒப்புக் கொள்ளக்கூடியவை.
இவ்வுண்மையைக் காட்டும் சில குறட்பாடல்களை மட்டும் பார்ப்போம்.
 

‘‘வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன், வான்உறையும்
தெய்வத்துள் வைக்கப் படும்.
 

(கு.50)

‘‘அன்பிலார் எல்லாம் தமக்குரியர்; அன்புடையார்
என்பும் உரியர் பிறர்க்கு
 

(கு.72)

‘‘ஊருணி நீர்நிறைந்து அற்றே உலகுஅவாம்
பேர்அறி வாளன் திரு
 

(கு.215)

‘‘பயன்மரம் உள்ளூர்ப் பழுத்தற்றால் செல்வம்
நயன்உடை யான்கண் படின்.
 

நல்ல பண்புகளை உடையவனிடத்திலே செல்வம் சேர்ந்திருக்குமாயின்,
அது பயன்தரும் மரம் ஒன்று ஊர் நடுவிலே பழுத்திருப்பதுபோல ஆகும்’’.

(கு.216)