பதினாறெழுத்தாம். இவ்வாறன்றி மிக்கும் குறைந்தும் வாரா. அவை எண்ணுகின்றுழி ஆய்தமும் ஒற்றும் ஒழித்து, உயிரும் உயிர் மெய்யும் குற்றியலிகரமும் குற்றியலுகரமும் கொண்டு எண்ணப்படும். என்னை?

[நேரிசை வெண்பா]

     ‘எழுவாய் நிரைவரினாம் ஏழுடைய ஈரைந்
     தெழுவாய் தனிவரினொன் றெஞ்சும் - வழுவாத
     கோவையும் செய்யுட்கால் குன்றா பெருகாவென்
     றேவினார் தொல்லோர் எழுத்து.’¹

 என்பவாகலின்.

     அவற்றுட் சில வருமாறு:

[கட்டளைக் கலித்துறை]

     நடுஞ்‘இருெசெஞ்சுடர் எஃகமொன் றேந்தி இரவின்வந்த
     அருநெடுங் காதற்கன் றேதரற் பாலதல் லாதுவிட்டாற்
     கருநெடு மால்கடல் ஏந்திய கோன்கயல் சூடுநெற்றிப்
     பெருநெடுங் குன்றம் விலையோ கருதிலெம் பெண்கொடிக்கே!’¹

 எனவும்,

     ‘காய்ந்துவிண் டார்நையக் காமரு கூடலிற் கண்சிவந்த
     வேந்துகண் டாயென்று வெள்வளை சோரக் கலைநெகிழப்
     போந்துகண் டாரொடும் போந்துகண் டேற்கவன் பொன்முடிமேற்
     போந்துகண் டாளென்று போந்ததென் மாட்டோர் புறனுரையே.’²

 எனவும்,

     ‘திண்டேர் வயவரைச் சேர்வைவென் றானன்ன தேங்கவுண்மா
     வண்போ தமன்ற வழைநிழல் நீக்கிய வார்சிலம்ப!
     நண்போ நினையிற்பொல் லாதது; நிற்கஎன் னன்னுதலாள்
     கண்போல குவளை கொணர்ந்ததற் கியாதுங்கைம் மாறிலமே!³

  1. யா. வி. 15 உரை மேற். 2. யா. வி. 53 உரைமேற். 3. யா. வி. 96. உரைமேற்.
 பி - ம். * எடுத்து