‘நன்றறி வாரிற் கயவர் திருவுடையர்
  நெஞ்சத் தவலம் இலர்.’¹

 எனவும் இவற்றுள் நேரசையும் நிரையசையும் வந்தவாறு காண்க. என்னை?

     ‘இசைநிலை நிறைய நிற்குவ வாயின்
  அசைநிலை வரையார் சீர்நிலை பெறலே’²

 என்றார் தொல்காப்பியனார்.

     ‘நேர்நிரை வரினே சீர்நிலை எய்தலும்
  பாவொடு பிறவும் ஆகும் ஒரோவழி.’³

 என்றார் அவிநயனார்.

     ‘நேரும் நிரையும் சீராய் வருதலும்
  சீரும் தளையும் சிதைவுழிக் கொளலும்
  யாவரும் உணர்வர் யாவகைப் பாவினும்.’⁴

 என்றார் மயேச்சுரர்.

15) முன்னே கூறப்பட்ட சீர்கள் செய்யுளுள் நிற்கும் முறை

     விரவியும் அருகியும் வேறும் ஒரோவழி
  மருவியும் பெறாதும் வழங்குமன் அவையே.

 ‘என்பது என் நுதலிற்றோ?’ எனின், அச்சீர் செய்யுளகத்து நிற்கும் முறைமை உணர்த்துதல் நுதலிற்று.

     இதன் பொருள் : விரவியும் - (இயற்சீரும் உரிச்சீரும் செய்யுளகத்து) மயங்கியும், அருகியும் - (பொதுச்சீர்) அருகியும், வேறும் - (இயற்சீரும் உரிச் சீரும்) வேறு வேறே ஆயும் (செய்யுளகத்து வரும்); ஒரோவழி மருவியும் - நிரையீறாகிய நாலசைப் பொதுச் சீர் எட்டும் வஞ்சிப்பாவினுள்ளே வரும்; பெறாதும் - வஞ்சியுரிச்சீர் வெண்பாவினுள் வரப்பெறாது (ம்),1 வழங்குமன் அவையே - அவ்வாற்றால் நடைபெறும் முன்கூறப்பட்ட சீர்கள் (என்றவாறு)

  1. குறள். 1072 2. தொல். பொ. செய். சூ. 27, 3,4 யா. வி. சூ. 91 உரைமேற்.

  பி - ம்.: 1 இதன்பின் ‘நேரீராகிய தேமா புளிமா என்னும் இரண்டு இயற்சீரும் ஒத்தாழிசைக் கலிப்பாவிலும், தரவு தாழிசைகளுள்ளும் வரப்பெறா; வஞ்சியுள்ளும் இறுதிக் கண் பெரும்பான்மையும் வரப்பெறா என்னுந்’ தொடர்கள் பழைய பதிப்பிற் காணப்படுகின்றன; எனினும் கிடைத்த ஏடுகளிற் காணப்படவில்லை.