சந்திரமதிபாற் பாங்கி யொருத்தி செல்லுதல்
269.	வாரணத் தண்ண லேக மதிதய னவையி லுற்ற காரணம் அனைத்தும் கேட்டுக் காரிகை ஒருத்தி ஓடித் தோரண வாயி னீங்கித் துடிஇடை அமுதச் செஞ்சொற் பூரணக் களபக் கொங்கைப் பூவைதன் கோயில் புக்காள்.

     (இ - ள்.) அண்ணல் வாரணத்து ஏக - அரிச்சந்திரன் யானை
மேலேறித் தான் தங்கும் இடம் செல்ல, மதிதயன் அவையில் உற்ற
காரணம் அனைத்தும் காரியை ஒருத்தி கேட்டு - சந்திரதயன் சபையில்
நிகழ்ந்த செயல்களை எல்லாம் ஒரு பெண் கேட்டு, ஓடி தோரண வாயில்
நீங்கி - ஓடிப்போய்த் தோரணங்கள் கட்டப்பட்ட வாசலைக் கடந்து, துடி
இடை அமுதச் செஞ்சொல் பூரணக் களபக் கொங்கைப் பூவை தன்
கோயில் புக்காள் - உடுக்கைபோலும் இடையையும் அமுதம்போலும்
திருந்திய சொல்லையும், பூரித்து வளர்ந்த சந்தனம் பூசிய
கொங்கைகளையுமுடைய பூவைபோன்ற சந்திரமதியின் அரண்மனைக்குள்
புகுந்தாள்.

     பூவை : ஆகுபெயர்; துடியிடை, அமுதச் சொல் : உவமைத்
தொகைகள். செஞ்சொல் : பண்புத்தொகை.
                                                   (165)

 

	சந்திரமதி பாங்கியை வந்த காரணங் கேட்டல்
270.	புக்கவள் தன்னை நோக்கிப் பொற்கொடி அதிச யித்திங் கிக்கணத் தோடி வந்த அருத்திஎன் இயம்பு கென்ன அக்கணத் தரிவை செம்பொன் அடியைத்தன் முடியிற் சூட்டிப் பக்கமும் இடமும் பார்த்துப் பவளவாய் பதைத் துரைப்பாள்.

     (இ - ள்.) புக்கவள் தன்னை நோக்கி பொற்கொடி அதிசயித்து
இங்கு இக் கணத்து ஓடி வந்த அருத்தி என் இயம்புக என்ன - தன்
அரண்மனையில் புகுந்தவளைப் பார்த்துச் சந்திரமதி ஆச்சரியமுற்று
இவ்விடத்திற்கு இவ்வமயத்தில் விரைந்து ஓடிவந்த காரணம் என்ன
சொல்லுவாய் என்று கூற, அக் கணத்து - அப்பொழுது, அரிவை
செம்பொன் அடியைத் தன் முடியில் சூட்டி பக்கமும் இடமும் பார்த்து -
சந்திரமதியின் செம்பொற்றிருவடிகள் தன் முடியிற் பொருந்தும்படி வணங்கி
நாலுபக்கமும் எல்லா இடங்களையும் நோக்கி ஒருவரும் இல்லாமை கண்டு,
பவளவாய் பதைத்து உரைப்பாள் - பவளம்போன்ற வாயையுடைய அப்
பெண் பதை பதைத்துச் சொன்னாள்.

     பொற்கொடி, பவளவாய் : அன்மொழித்தொகைகள், இயம்பு கென்ன
: இயம்புக என்ன என்பதன் தொகுத்தல்.
                                                   (166)

 

	பாங்கி அரிச்சந்திரனைப்பற்றிச் கூறல்
271.	செந்திரு அனையாய் உன்னைத் திருமணம் முடிக்க வேண்டி வந்தனர் அநேகர் நம்தம் மன்னவன் சபையிற் புக்கார்