319.	யானை யும்பரி மாவும் இரதமும் தேனை வென்ற திருமொழி மாதரும் ஏனை நின்ற இருபிறப் பாளரும் சேனை யும்திசை தோறும் செறிந்தவே.

     (இ - ள்.) யானையும் பரிமாவும் இரதமும் - யானைகளும்
குதிரைகளும் தேர்களும், தேனை வென்ற திருமொழி மாதரும் - தேனின்
சுவையை வென்ற இன்மொழி பயிலும் பெண்களும், ஏனை நின்ற இரு
பிறப்பாளரும் - மற்றுமுள்ள பிராமணர்களும், சேனையும் - சேனைகளும்,
திசை தொறும் செறிந்த - திக்குகளிலெல்லாம் நெருங்கின.

     ஏகாரம் : ஈற்றசை. உம்மை, எண்ணும்மை. எல்லாத் திசைகளிலும்
யானை, பரி, தேர், மங்கையர், மறையோர், சேனைகள் நெருங்கி நின்றன
என்க. 'செறிந்த' என்னும் பலவின்பால் வினை முற்றினால் மாதர்
இருபிறப்பாளர் என்ற உயர்திணைப்பெயர்களும் முடிந்தன. இது
வழுவமைதி.
                                                   (215)

 

320.	இமக் குடங்கள் இரண்டு தனம்எனச் சுமக்கு மென்கொடி சூட்டும் சுயம்வரம் எமக் கெமக்கென எண்ணி வருமவர் தமக்குப் பின்அரிச் சந்திரன் தோன்றினான்.

     (இ - ள்.) இமம் குடங்கள் என இரண்டு தனம் சுமக்கும் மென்
கொடி - பொற்குடங்களைப்போல இரண்டு கொங்கைகளைச் சுமக்கும்
மெல்லிய கொடிபோன்ற சந்திரமதி, சூட்டும் சுயம் வரம் - சூட்டுகின்ற
சுயம் வரம்; எமக்கு எமக்கு என எண்ணி வரும் அவர் தமக்குப் பின்
- எமக்கு எமக்கு என்று கருதி வருகிற ஏனையரசர்களுக்குப் பின்னர்,
அரிச்சந்திரன் தோன்றினான் - அரிச்சந்திர அரசன் தோன்றினான்.

     மென் கொடி : பண்புத்தொகைப் புறத்துப்பிறந்த அன்மொழித்
தொகை. எமக்கு எமக்கு : அடுக்கு பன்மைமேற்று.
                                                   (216)

   சந்திரமதியின் தோழிமார் அரசர்களை மணமகளுக்கு அறிவித்தல்

     (இ - ள்.) அன்ன காலையின் - அந்தச் சமயத்தில், கன்னல்
மாமொழிக் காரிகை தோழிமார் - கரும்பு போன்ற இனிய மொழி
பயில்கின்ற சந்திரமதியின் தோழிமார், அங்கைகள் நீட்டி - தங்கள்
அழகிய கைகளை நீட்டி, மன்னர் நாமமும் நாடும் வழிகளும் இன்னது
இன்னது என - வந்திருக்கின்ற அரசர்களுடைய பெயரும் நாடும் குலமும்
இன்னது இன்னது என்று எடுத்துச் சொல்வாராயினர்.

     கன்னன் மொழி : உவமத்தொகை. மாமொழி : உரிச்சொற்றொடர்.
உம்மை, எண்ணும்மை.
                                                   (217)