|
'அரக்கியை
நீங்கள் நேரிற் கண்டதில்லை யென்றாலும் கேள்வியால்
அறிந்திருப்பீர்கள்; அவள்தான் நான்! பிள்ளையைக் கொன்று தின்று
வாழ்வதே என் தொழில்! கையிற் பிள்ளை இருக்கும்போது நான்
கொன்றிலன் என்று கூறுவேனோ!' என்று பொய் கூறினள்.
(73)
| |
சந்திரமதியைக்
காவலர் கட்டியிழுத்துக்கொண்டு
தெருவிற்
செல்லுதல்
|
| 1050. |
ஆயின்விடன்
மின்னென அடித்தணி கயிற்றால்
சாயும்இரு கைத்துணை பிணித்தவி சவத்தை
வேயும்விழை தோளின்மிசை யேற்றிவிறல் மன்னன்
வாயில்தனை நாடிமயி லைக்கொடு நடந்தார். |
(இ - ள்.) ஆயின் விடன்மின்
என - ஆனால் விடாதீர்கள்
என்று, அடித்து அணி கயிற்றால் சாயும் இரு கைத்துணை பிணித்து -
அடித்து அழகிய கயிற்றினால் மெலிந்துகிடக்கும் அவளுடைய இரண்டு
கைகளையும் கட்டி, அவி சவத்தை - இறந்த பிணத்தை, வேயும்
விழைதோளின் மிசை ஏற்றி - மூங்கிலினும் சிறந்த தோளின்மேல் ஏற்றி,
விறல் மன்னன் வாயில்தனை நாடி மயிலைக் கொடு நடந்தார் - வெற்றி
பொருந்திய காசிநகரத்து மன்னனுடைய அரண்மனை வாயிலை நோக்கி
மயில் போன்ற சந்திரமதியைக் கொண்டு சென்றார்கள்.
விடன்மின் - (விடாதீர் : விடு + அல் + மின்
= அல் : எதிர்மறை
இடைநிலை. முன்னிலை ஏவற்பன்மை வினைமுற்று. அணி கயிறு என்பது
இங்கு உறுதியான கயிறு என்னும் பொருளது. சாயும் இரு கை -
செயலற்றுக் களைத்த இரு கை. வேயும் விழை தோள் - மூங்கிலும் கண்டு
அழகை விரும்பும் தோள்.
(74)
| 1051. |
கைகொடு சவத்தினிரு
கால்களை யணைத்து
மெய்கொடு சுமந்தடி விதிர்ப்புற மிதித்துப்
பெய்கொடு நிணங்குருதி பின்னுமுனு மொய்க்க
மொய்குழல் வணங்கிடை முறிந்திட நடந்தாள். |
(இ
- ள்.) கை கொடு சவத்தின் இரு கால்களை அணைத்து -
சந்திரமதி தன் கைகளைக்கொண்டு பிணத்தின் இரண்டு கால்களையும்
அணைத்துக்கொண்டு, மெய் கொடு சுமந்து - உடம்பொடு சேர்த்துச்
சுமந்துகொண்டு, அடி விதிர்ப்புற மிதித்து - கால்கள் நடுங்கும்படி மிதித்து,
பெய் கொடு நிணம் குருதி பின்னும் முன்னும் மொய்க்க - சிந்துகின்ற
நிணமும் இரத்தமும் பின்னாலும் முன்னாலும் வழிய, வணங்கு இடை
முறிந்திட - வளைகின்ற இடை முறியும்படி, மொய் குழல் நடந்தாள் -
நெருங்கிய கூந்தலையுடைய பெண் நடந்து சென்றாள்.
அப்போதுதான்
கொன்று கள்ளர்கள் போட்ட சவம் ஆதலாற்
குருதியும் நிணமும் ஒழுகின பின்னும் முன்னும் எனக் கொள்க.
(75)
|