(இ - ள்.) அத் தலம் அணைந்தவருள் அக் கொடியர் - அந்த
நகரத்தை அடைந்தவருள் அந்தக் கொடிய வீரர்கள், மன்னைக் கைத்
தலம் எடுத்து இரு கழல் தொழுது நின்றார் - மன்னனைத் தம் கைகளை
உயர்த்தி அவன் கால்களை வணங்கி நின்றார்கள், மெய் தவம் முயன்ற
மணி வேயனைய தோள் மேல் - உண்மைத்தவத்தை முயன்ற அழகிய
மூங்கில் போன்ற தோளின்மேல், வைத்த பிணமும் கொடு மடக் கொடியும்
நின்றாள் - வைத்த பிணத்துடன் சந்திரமதியும் நின்றாள்.

     காவலர்களிற் கொடியவர்தாம் முதலிற் கூறத் தொடங்குவார்;
நல்லவர் முன் சொல்லத் துணியார் ஆதலால் 'அணைந்தவருள் அக்
கொடியர்' என்றார். மன்னன் முன்னின்று வணங்கிநின்றார் செய்தி
கூறுவதற்கு என்பது குறிப்பு.
                                                    (78)

 

	அரசனுக்குக் காவலர் கூறுதல்
1055.	நின்றளவில் மன்னனும் நிகழ்ந்தபிழை என்கொல் என்றதி சயித்திஃ திறக்கென உரைக்க மன்றல்கமழ் கோதைபிணம் வைத்தனள் நிலத்தில் கொன்றபரி செந்தநெறி கூறிடுமின் என்றான்.

       (இ - ள்.) நின்ற அளவில் - அவர்கள் அவ்வாறு
நின்றபொழுது, மன்னனும் நிகழ்ந்த பிழை என்கொல் என்று அதிசயித்து
- மன்னன் நடந்த குற்றம் என்ன என்று வியந்து, இஃது இறக்கென
உரைக்க - இதனை இறக்கி வை என்று சொன்னவுடன் மன்றங் கமழ்
கோதை பிணம் வைத்தனள் நிலத்தில் - மணம் வீசும் மாலை அணிந்த
சந்திரமதி நிலத்திற் பிணத்தை இறக்கிவைத்தாள், கொன்ற பரிசு எந்த
நெறி கூறிடுமின் என்றான் - இப்பிள்ளையை எவ்வாறு கொன்றாள்
கூறுங்கள் என மன்னன் வினவினான்.

     கோதை - மாலை; உவமை ஆகுபெயர் எனவும் கொள்ளலாம்.
மன்னன் அறநெறி தவறாதவன் ஆதலால் முதலில் வியந்தான்; 'இப்
பெண்ணைக் கொலைசெய்தவள் என்று கூட்டிவந்தனரே! இது பொய்'
என்று குறித்து. உடனே சுமையை இறக்கும்படியும் கூறினான். பின் 'இவள்
கொன்றவள் என்பது எவ்வாறு கண்டீர்கள்?' என்றும் வினவினான்.
                                                    (79)

 

1056.

என்றிறை யுரைத்திட இறைஞ்சியவர் மன்னா இன்றிரவு நின்மகவை வந்திவள் எடுத்து மன்றணி நெடுந்தெருவில் வைத்துடல் பிளந்து கொன்றபடி கண்டுகொடு வந்தனமுன் என்றார்.

     (இ - ள்.) என்று இறை உரைத்திட - என்று மன்னன் கூறியவுடன்,
அவர் இறைஞ்சி - ஊர்க்காவலர் வணங்கி, மன்னா இன்று இரவு நின்
மகவை வந்து இவள் எடுத்து மன்று அணிநெடுந்தெருவில் வைத்து -
மன்னனே! இன்று இரவில் வந்து உன் பிள்ளையை எடுத்து அழகிய
பெரிய தெருவில் வைத்து, உடல் பிளந்து கொன்றபடி கண்டு - உடலைப்
பிளந்து