உணர்ந்தேன் - வசிட்டமுனிவனும் யானும் முன்பு பேசிய முறைக்கு
ஏற்றபடி உன் நீதிமுறையை ஆராய்ந்து அறிந்தேன், நின் நகர் நீயே
ஆளுதி என்ன - உன்னுடைய நகரத்தை நீயே ஆளுவாயாக என்றவுடன்,
நெடுந்தகை மறித்தும் மறுத்தனன் - மன்னன் மறுபடியும் மறுத்துப்
பேசினான்.

     'நான் கூறிய வஞ்சினம் முடிப்பதற்காகவே நாட்டை வாங்கினேன்;
அரசாள்வதற்காக வன்று; நான் தவக்கோலம் பூண்டு முனிவன் ஆனவன்;
அதற்குமுன் மன்னனாயிருந்து அரசாண்டேன். ஆதலால், இனி
உன்னுடைய நாட்டை ஆள விரும்பவில்லை' என்ற கருத்துத் தோன்ற,
'மீண்டும் மன்னன் ஆக வல்லனோ!' என்றான் கோசிகன்.
                                                    (32)

 

	மன்னவன் மீண்டும் மறுத்தல்
1145.	வேதியர்க் காளாய் மின்னையும் மைந்தன்    தன்னையும் விற்றனன் யான்போய்ச் சாதியிற் கீழாம் புலையனுக் காளாய்ச்    சவஞ்சுடு காடுகாத் திருந்தேன் சோதிமண் டபத்தின் மணித்தவி சேறிச்    சுடர்முடி கவித்துமண் புரக்க நீதியன் றென்றே யானர சளித்தேன்    நினக்கதே எனக்கிதே என்றான்.

       (இ - ள்.) வேதியர்க்கு ஆளாய் மின்னையும் மைந்தன்
தன்னையும் விற்றனன் - மறையவனுக்கு அடிமையாக என் மனைவியையும்
மைந்தனையும் விற்றேன், சாதியில் கீழாம் புலையனுக்கு ஆளாய் யான்
போய் சவம் சுடு காடு காத்து இருந்தேன் - சாதியில் கீழான புலையனுக்கு
அடிமையாக யான் சென்று பிணங்களைச் சுடுகின்ற சுடுகாட்டைக்
காத்துக்கொண்டு இருந்தேன், சோதி மண்டபத்தின் மணித் தவிசு ஏறி
சுடர் முடி கவித்து மண் புரக்க - ஒளிமிக்க அரச மண்டபத்தில் மணிகள்
பதித்த அரியணையில் ஏறி ஒளிவீசும் முடியினைக் கவித்துக்கொண்டு
இம் மண்ணுலகைப் பாதுகாக்க, நீதி யன்று என்றே யான் அரசு
அளித்தேன் - நீதிமுறைன்று என்று கருதி யான் அரசாட்சியைக்
கொடுத்தேன், நினக்கு அதே எனக்கு இதே என்றான் - உனக்கு அதுவே
உரியது எனக்கு இதுவே உரியது என்றான்.

     'என்னுடைய நாடும் அரசும் உனக்கே யுரியவையாம்; உன்னால்
எனக்குத் தரப்பட்ட இப் புலைத்தொழிலாகிய இவ் வாழ்வே எனக்குத்
தக்கதாம்' என்பது கருத்து.
                                                    (33)

 

1146.

ஆமதே யெனக்குச் சுடலைகாத் திருப்ப    தவனிகாத் திருப்பதற் கங்ஙன் போமதே நினக்குத் தொழிலென மறுத்துப்    புரவலன் உரைப்பது கேளா