Thirukkural

இல்லை.  ''உலகு''  என்பது  ஈண்டு  உயிர்ப்பன்மை  மேல்  நின்றது.
பின்   நிகழும்   தின்கை   முன்   நிகழும்  கொலைக்குக் காரணம்
ஆகாமையின்,  ''தின்பார்க்குக்  காரணத்தான் வரும் பாவம் இல்லை''
என்ற  வாதியை  நோக்கி  அருத்தாபத்தி அளவையால் காரணமாதல்
சாதித்தலின்,  இதனான்  மேலது  வலியுறுத்தப்பட்டது.  உண்ணாமை
வேண்டும்  புலாஅல்  பிறிதொன்றன்  புண்ண  துணர்வார்ப் பெறின்.
புலாலாவது   பிறிதோர்   உடம்பின்  புண்,  அது  தூய்து அன்மை
அறிவாரைப் பெறின் அதனை உண்ணாதொழியல் வேண்டும். ''அஃது''
என்னல்  வேண்டும்  ஆய்தம் விகாரத்தால்தொக்கது. அம்மெய்ம்மை
உணராமையின்,   அதனை   உண்கின்றார்  என்பதாம்.  பொருந்தும்
ஆற்றானும் புலால் உண்டல் இழிந்தது என்பது இதனான் கூறப்பட்டது.
செயிரின்  தலைப்பிரிந்த காட்சியார் உண்ணார் உயிரின் தலைப்பிரிந்த
ஊன்.  மயக்கம் ஆகிய குற்றத்தின் நீங்கிய அறிவினையுடையார், ஓர்
உயிரின்  நீங்கி வந்த ஊனை உண்ணார். ''தலைப்பிரிவு'' என்பது ஒரு
சொல்.   பிணம்   என  ஊனின்  மெய்ம்மை  தாமே  உணர்தலின்,
''உண்ணார்''  என்றார்.  அவிசொரிந்  தாயிரம்  வேட்டலின்  ஒன்றன்
உயிர்செகுத்   துண்ணாமை   நன்று.   தீயின்கண்   நெய்   முதலிய
அவிகளைச்   சொரிந்து   ஆயிரம்   வேள்வி   வேட்டலினும்,  ஒரு
விலங்கின்  உயிரைப் போக்கி அது நின்ற ஊனை உண்ணாமை நன்று.
அவ்வேள்விகளான்  வரும் பயனினும் இவ்விரதத்தான் வரும் பயனே
பெரிது  என்பதாம்.  கொல்லான்  புலாலை  மறுத்தானைக்  கைகூப்பி
எல்லா   உயிரும்  தொழும்.  ஓர்  உயிரையும்  கொல்லாதவனுமாய்ப்
புலாலையும் உண்ணாதவனை, எல்லா உயிரும் கை குவித்துத் தொழும்.
இவ்விரண்டு   அறமும்   ஒருங்கு   உடையார்க்கு  அல்லது  ஒன்றே
உடையார்க்கு அத