Thirukkural

்தைக்   கொல்லும்   தொழிலது''   என்றவாறு.   ''சேர்ந்தாரை''  என
உயர்திணைப்  பன்மைமேல்  வைத்து,  ஏனை  நான்கு  பாலும்  தம்
கருத்தோடு  கூடிய  பொருளாற்றலால்  கொண்டார்.  ஈண்டு உருவகம்
செய்கின்றது   துறந்தார்   சினத்தையே   ஆகலின்,   ''சினமென்னும்
நெருப்பு''  என்ற  விதப்பு, உலகத்து நெருப்புச் சுடுவது தான்  சேர்ந்த
இடத்தையே,  இந்நெருப்புச்   சேராத   இடத்தையும் சுடும்  என்னும்
வேற்றுமை தோன்ற நின்றது. ஈண்டு ''இனம்'' என்றது, முற்றத்  துறந்து
தவஞானங்களால்    பெரியராய்க்   கேட்டார்க்கு   உறுதி  பயக்கும்
மொழிகளை  இனியவாகச் சொல்லுவாரை .உருவகம் நோக்கிச்  ''சுடும்''
என்னும்    தொழில்    கொடுத்தாராயினும்,   ''அகற்றும்''   என்பது
பொருளாகக்  கொள்க.  ஏமப்புணை - ஏமத்தை உபதேசிக்கும் புணை.
''இனம்''்  என்னும் ஏமப்புணை என்ற ஏகதேச உருவகத்தால்,  ''பிறவிக்
கடலுள் அழுந்தாமல் வீடு என்னும் கரையேற்றுகின்ற'' என  வருவித்து
உரைக்க.  எச்ச உம்மை விகாரத்தால் தொக்கது. தன்னையும்  வீழ்த்து,
எடுப்பாரையும்   அகற்றும்  என்பதாம்.  சினத்தைப்  பொருள் என்று
கொண்டவன்  கேடு  நிலத்தறைந்தான் கைபிழையா தற்று.  சினத்தைத்
தன்  ஆற்றல் உணர்த்துவதோர் குணம் என்று தன்கண்  கொண்டவன்
அவ்வாற்றல்   இழத்தல்;   நிலத்தின்கண்   அறைந்த   அவன்  கை
அந்நிலத்தையுறுத்தல்  தப்பாதவாறு  போலத்  தப்பாது.   வைசேடிகர்
பொருள்,  பண்பு,  தொழில்,  சாதி,  விசேடம்,  இயைபு என்பவற்றை
''அறுவகைப்  பொருள்''்  என்றாற்போல,  ஈண்டுக்குணம்   ''பொருள்''்
எனப்பட்டது.  ''பிழையாததற்று''  என்பது  குறைந்து  நின்றது.  இவை
மூன்று   பாட்டானும்  வெகுண்டார்க்கு  வரும்  தீங்கு  கூறப்பட்டது.
இணர்எரி  தோய்வன்ன  இன்னா  செயினும்  புணரின்  வெகுளாமை
நன்று. பல  சுடரை  உடைத்தாய  பேரெரி  வந்து தோய்ந்தாலொத்த
இன்னாதவற்றை  ஒருவன்  செய்தானாயினும்;  அவனை வெகுளாமை
ஒருவற்குக் கூடுமாயின்