Thirukkural

மயலாகும்   மற்றும்   பெயர்த்து.    பற்றப்படுவதொரு   பொருளும்
இல்லாமை  தவம்  செய்வார்க்கு  இயல்பாம், அஃதன்றி, ஒன்றாயினும்
உடைமை  அத்தவத்தைப்  போக்குதலான்,  மீண்டும்  மயங்குவதற்கு
ஏதுவாம்.  இழிவுசிறப்பு  உம்மை  விகாரத்தால்  தொக்கது. ''நோன்பு''
என்பதூஉம், ''மயல்''்என்பதூஉம் ஆகுபெயர். பெயர்த்தலான் என்பது
திரிந்து      நின்றது.      ''நோன்பைப்பெயர்த்தலான்''்       என
வேற்றுமைப்படுத்துக்  கூட்டுக.  எல்லாப்பொருள்களையும் விட்டு ஒரு
பொருளை  விடாதவழியும்,  அது  சார்பாகவிட்டன எல்லாம் மீண்டும்
வந்து தவத்திற்குஇடையீடாய் மனக்கலக்கம் செய்யும் என்பது  கருத்து.
இவை   நான்கு  பாட்டானும்  ''எனது'' என்னும்  புறப்பற்று  விடுதல்
கூறப்பட்டது.   மற்றும்   தொடர்ப்பா  டெவன்கொல்  பிறப்பறுக்கல்
உற்றார்க்   குடம்பும்   மிகை.  பிறப்பறுத்தலை  மேற்கொண்டார்க்கு
அதற்குக்  கருவி  ஆகிய  உடம்பும்மிகை ஆம்,  ஆனபின் அதற்கு
மேலே இயைபு இல்லனவும் சில தொடர்ப்பாடு உளவாதல் என்னாம்?
''உடம்பு''    என்ற   பொதுமையான்   உருவுடம்பும்   அருவுடம்பும்
கொள்ளப்படும்.  அவற்றுள்  அருவுடம்பாவது  பத்து வகை இந்திரிய
உணர்வோடும் ஐவகை வாயுக்களோடும் காமவினை விளைவுகளோடும்
கூடிய  மனம்,  இது  நுண்ணுடம்பு  எனவும் படும். இதன்கண்  பற்று
நிலையாமையுணர்ந்த  துணையான்  விடாமையின், விடுதற்கு உபாயம்
முன்னர்க்  கூறுப.  இவ்வுடம்புகளால்  துன்பம் இடையறாது வருதலை
உணர்ந்து  இவற்றான் ஆய  கட்டினை  இறைப்பொழுதும்  பொறாது
வீட்டின்கண்ணே    விரைதலின்,    ''உடம்பும்   மிகை''    என்றார்.
இன்பத்துன்பங்களான்     உயிரோடு     ஒற்றுமை    யெய்துதலின்,
இவ்வுடம்புகளும்  ''யான்''் எனப்படும். இதனான், அகப்பற்று  விடுதல்
கூறப்பட்டது.   யானென   தென்னும்  செருக்கறுப்பான்  வானோர்க்
குயர்ந்த  உலகம்  புகும்.  தான் அல்லாத உடம்பை ''யான்''் என்றும்,
தன்னோடு  இயைபு  இல்லாத  பொருளை  ''எனது''  என்றும் கருதி,
அவற்றின்