Thirukkural

எல்லாப்  பொருளினும்  சிறந்ததாகலான்,  வீடு  சிறப்பு  எனப்பட்டது.
தோற்றக்கேடுகள்     இன்மையின்     நித்தமாய்     நோன்மையால்
தன்னையொன்றும்    கலத்தல்     இன்மையின்    தூய்தாய்,  தான்
எல்லாவற்றையும்   கலந்து   நிற்கின்ற   முதற்பொருள்  விகாரமின்றி
எஞ்ஞான்றும் ஒரு தன்மைத்தாதல் பற்றி,  அதனைச்   ''செம்பொருள்''்
என்றார்.   மேல்   ''மெய்ப்பொருள்''  எனவும்   ''உள்ளது''  எனவும்
கூறியதூஉம்  இதுபற்றி என உணர்க. அதனைக் காண்கையாவது உயிர்
தன்அவிச்சை    கெட்டு   அதனொடு   ஒற்றுமையுற   இடைவிடாது
பாவித்தல்,  இதனைச்  ''சமாதி எனவும்''   ''சுக்கிலத்தியானம்'' எனவும்
கூறுப.  உயிர்  உடம்பின்  நீங்கும்  காலத்து  அதனான்  யாதொன்று
பாவிக்கப்பட்டது,   அஃது  அதுவாய்த்  தோன்றும்  என்பது  எல்லா
ஆகமங்கட்கும்  துணிபு  ஆகலின்,  வீடு எய்துவார்க்கு அக்காலத்துப்
பிறப்பிற்கு    ஏதுவாய    பாவனை   கெடுதற்பொருட்டுக்   கேவலப்
பொருளையே    பாவித்தல்   வேண்டுதலான்,   அதனை   முன்னே
பயில்தலாய   இதனின்   மிக்க  உபாயம்  இல்லை  என்பது  அறிக.
இதனான்  பாவனை  கூறப்பட்டது.  சார்புணர்ந்து சார்பு கெடஒழுகின்
மற்றழித்துச்  சார்தரா சார்தரும் நோய். ஒருவன் எல்லாப் பொருட்கும்
சார்பாய  அச்செம்பொருளை  உணர்ந்து,  இருவகைப்  பற்றும்  அற
ஒழுகவல்லனாயின்;    அவனை   முன்   சாரக்கடவனவாய்   நின்ற
துன்பங்கள்  அவ்வுணர்வு ஒழுக்கங்களை  அழித்துப் பின் சாரமாட்டா.
ஆகு  பெயரால்  சாரும்  இடத்தையும்   சார்வனவற்றையும்  ''சார்பு''
என்றார்.  ''ஈண்டு''ஒழுக்கம் என்றது யோகநெறி யொழுகுதலை. அஃது
இயமம்,  நியமம்,  இருப்பு,  உயிர்  நிலை,  மன ஒடுக்கம்,  தாரணை,
தியானம்,  சமாதி  என  எண்வகைப்படும்.  அவற்றின் பரப்பெல்லாம்
ஈண்டுஉரைப்பின்   பெருகும்.  யோக  நூல்களுள்  காண்க.  ''மற்றுச்
சார்தரா'' என இயையும். சாரக்கடவனவா