Thirukkural

யால்   செய்யும்   அவற்றினும்   அகமாகிய   மனம்   மொழிகளால்
செய்யும்   அது   பயனுடைத்து  என்பதாம்.  பொய்யாமை   அன்ன
புகழ்இல்லை   எய்யாமை   எல்லா   அறமும்   தரும்.  ஒருவனுக்கு
இம்மைக்குப்   பொய்யாமையை   ஒத்த  புகழ்க்  காரணம்  இல்லை.
மறுமைக்கு  மெய்  வருந்தாமல்  அவனுக்கு  எல்லா  அறங்களையும
தானே   கொடுக்கும்.   ''புகழ்''்  ஈண்டு  ஆகுபெயர்.  இல்லத்திற்குப்
பொருள்   கூட்டல்  முதலியவற்றானும்,  துறவறத்திற்கு  உண்ணாமை
முதலியவற்றானும்   வருந்தல்   வேணடுமன்றே?    அவ்வருத்தங்கள்
புகுதாமல்   அவ்விருவகைப்   பயனையும்  தானே  தரும்  என்பார்,
''எய்யாமை   எல்லா   அறமும்   தரும்''   என்றார்.   பொய்யாமை
பொய்யாமை  ஆற்றின்  அறம்பிற  செய்யாமை  செய்யாமை  நன்று.
ஒருவன்     பொய்யாமையையே,     பொய்யாமையையே    செய்ய
வல்லவனாயின்,    அவன்    பிற    அறங்களைச்   செய்யாமையே
செய்யாமையே  நன்று  அடுக்கு இரண்டனுள் முதலது இடைவிடாமை
மேற்று,   ஏனையது   துணிவின்   மேற்று.   ''பல   அறங்களையும்
மேற்கொண்டு  செய்தற்கு அருமையால் சில தவறின்  குற்றப்படுதலின்,
அவை  எல்லாவற்றின்  பயனையும்  தானே  தரவற்றாய  இதனையே
மேற்கொண்டு  தவறாமல்  செய்தல்  நன்று  ''என்பார்,  ''செய்யாமை
செய்யாமை    நன்று''    என்றார். இதனை    இவ்வாறு    அன்றிப்
''பொய்யாமையைப்   பொய்யாமல்  செய்யின்  பிற  அறம்  செய்கை
நன்று'',எனப்   பொழிப்பாக்கி,   ''பொய்  கூறின்  பிறவறம்  செய்கை
நன்றாகாது''  என்பது,  அதனால்  போந்த பொருளாக்கி உரைப்பாரும்
உளர்.   பிற   அறங்களெல்லாம்   தரும்  பயனைத்  தானே  தரும்
ஆற்றலுடைத்து   என   மறுமைப்பயனது   மிகுதி   இவை  மூன்று
பாட்டானும்    கூறப்பட்டது.    புறந்தூய்மை    நீரான்   அமையும்
அகந்தூய்மை வாய்