Thirukkural

ளை     துளையன்று''  என்பதாம்.  நுணங்கிய  கேள்வியர்  அல்லார்
வணங்கிய  வாயினர் ஆதல் அரிது. நுண்ணியதாகிய கேள்வியுடையார்
அல்லாதார்,    பணிந்த    மொழியினை    உடையராதல்   கூடாது.
கேட்கப்படுகின்ற  பொருளினது  நுண்மை கேள்விமேல் ஏற்றப்பட்டது.
''வாய்''  ஆகுபெயர். பணிந்தமொழி - பணிவைப்புலப்படுத்திய மொழி.
கேளாதார்  உணர்வு இன்மையால் தம்மை வியந்து கூறுவர் என்பதாம்.
''அல்லால்''் என்பதூஉம் பாடம். செவியின் சுவையுணரா  வாயுணர்வின்
மாக்கள்   அவியினும்   வாழினும்   என்.  செவியான்   நுகரப்படுஞ்
சுவைகளை  உணராத  வாய்  உணர்வினையுடைய  மாந்தர், சாவினும்
வாழினும்   உலகிற்கு   வருவது   என்ன?   செவியால்  நுகரப்படும்
சுவைகளாவன:    சொற்சுவையும்    பொருட்சுவையும்.    அவற்றுள்
சொற்சுவை  குணம்,  அலங்காரம்  என  இருவகைத்து: பொருட்சுவை
காமம்,  நகை,  கருணை, வீரம், உருத்திரம், அச்சம், இழிப்பு, வியப்பு,
சாந்தம்  என  ஒன்பது வகைத்து. அவையெல்லாம் ஈண்டு உரைப்பின்
பெருகும்.  ''வாயுணர்வு''  ''என்பது  இடைப்பதங்கள்  தொக்கு  நின்ற
மூன்றாம் வேற்றுமைத் தொகை; அது வாயான் நுகரப்படும் சுவைகளை
உணரும்  உணர்வு  என  விரியும்.  அவை கைப்பு. கார்ப்பு, புளிப்பு,
உவர்ப்பு,  துவர்ப்பு,  தித்திப்பு என ஆறு ஆம். செத்தால் இழப்பதும்
வாழ்ந்தால்  பெறுவதும்''  இன்மையின், இரண்டும் ஒக்கும்  என்பதாம்.
வாயுணர்வின்   என்று   பாடம்  ஓதுவாரும்  உளர்.  இவை  மூன்று
பாட்டானும்கேளாதவழிப்படும்   குற்றம்   கூறப்பட்டது.   அஃதாவது,
கல்வி   கேள்விகளின்  ஆய  அறிவோடு  உண்மையறிவு  உடையன்
ஆதல்,  அதிகார  முறைமையும்  இதனானே  விளங்கும். அறிவற்றங்
காக்கும்