Thirukkural

களைக்   கற்று   மேற்சொல்லிய   குற்றங்கள்   அற்றார்   மாட்டும்,
தெரியுங்கால் வெளிறு இன்மை அரிது - நுண்ணியதாக ஆராயுமிடத்து
வெண்மை   இல்லாமை   அரிது.   வெண்மை:  அறியாமை,  அஃது
அவர்மாட்டு      உளதாவது,      மனத்தது      நிலையாமையான்
ஒரோவழியாகலின்,   ''தெரியுங்கால்''   என்றார்.   காட்சியளவையால்
தெரிந்தால்    அதுவும்    இல்லாதாரே   தெளியப்படுவர்   என்பது
குறிப்பெச்சம்.   இவ்வளவைகளான்   இக்குணமும்  குற்றம்  தெரிந்து
குணமுடையாரைத்   தெளிக   என்பது,  இவை  மூன்று  பாட்டானும்
கூறப்பட்டது. குணம்நாடிக் குற்றமும் நாடி அவற்றுள் மிகைநாடி  மிக்க
கொளல்.    குணம்    குற்றங்களுள்    ஒன்றேயுடையார்   உலகத்து
இன்மையின்,    ஒருவன்    குணங்களை    ஆராய்ந்து,    ஏனைக்
குற்றங்களையும்    ஆராய்ந்து,    பின்   அவ்விரு    பகுதியுள்ளும்
மிக்கவற்றை   ஆராய்ந்து,   அவனை   அம்மிக்கவற்றானே   அறிக.
மிகையுடையவற்றை      ''மிகை''      என்றார்.      அவையாவன:
தலைமையானாகப்     பன்மையானாக    உயர்ந்தன.     அவற்றான்
அறிதலாவது, குணம் மிக்கதாயின் வினைக்கு உரியன் என்றும், குற்றம்
மிக்கதாயின்  அல்லன்  என்றும் அறிதல். குணமேயுடையார் உலகத்து
அரியர்  ஆகலின்,  இவ்வகை யாவரையும் தெளிக என்பது  இதனான்
கூறப்பட்டது.  பெருமைக்கும்  ஏனைச் சிறுமைக்கும் தம்தம்  கருமமே
கட்டளைக்  கல்.  பிறப்பு  குணம்  அறிவு  என்பனவற்றான்  மக்கள்
எய்தும்  பெருமைக்கும்  மற்றைச்  சிறுமைக்கும் உரைகல்லாவது, தாம்
தாம்   செய்யும்  கருமமே, பிறிதில்லை.  இஃது  ஏகதேச   உருவகம்.
மக்களது  பெருமையும் சிறுமையும் தப்பாமல்  அறியலுறுவார்க்குப் பிற
கருவிகளும்    உளவாயினும்,   முடிந்த   கருவி   செயல்   என்பது
தேற்றேகாரத்தால்  பெற்றாம்.  இதனால்  குணம் குற்றங்கள் நாடற்குக்
கருவி  கூறப்பட்டது.  அற்றாரைத்  தேறுதல் ஓம்புக மற்றவர் பற்றிலர்
நாணார்   பழி.   சுற்றம்   இல்லாரைத்   தெளிதலை  ஒழிக,  அவர்
உலகத்தோடு  தொடர்பு  இலர்,  ஆகலான்  பழிக்கு அஞ்சார். ''பற்று
இலர்''்  என்பதனால் ''சுற்றம்''் என்பது  வருவிக்கப்பட்டது. உலகத்தார்
பழிப்பன ஒழிதற்கும் புகழ்வன செய்தற்கும் ஏதுவாகிய