Thirukkural

லானும்,  ஏனைய   மூவகை  ஆற்றலானும் கூறுபடுத்துத் தூக்கப்படும்.
''தன்வலி    மிகவின்கண்    செய்க''   என்ற    விதியால், தோற்றல்
ஒருதலையாய   குறைவின்   கண்ணும்,   வேறல்  ஐயமாய  ஒப்பின்
கண்ணும் ஒழிக என்பது பெற்றாம். ஒல்வ தறிவ தறிந்ததன் கண்தங்கிச்
செல்வார்க்குச்  செல்லாத  தில்.  தமக்கியலும் வினையையும்  அதற்கு
அறிய   வேணடுவதாய  வலியையும்  அறிந்து,  எப்பொழுதும்  மன,
மொழி,   மெய்களை   அதன்கண்  வைத்துப்  பகைமேல்  செல்லும்
அரசர்க்கு; முடியாத பொருள் இல்லை. ''ஒல்வது'' எனவே வினை வலி
முதலாய   மூன்றும்   அடங்குதலின்   ஈண்டு   ''அறிவது''  என்றது
துணைவலியே  ஆயிற்று.  எல்லாப்  பொருளும் எய்துவர் என்பதாம்.
இவை  இரண்டு  பாட்டானும்  வலியின்  பகுதியும்,  அஃது அறிந்து
மேற்செல்வார் எய்தும் பயனும் கூறப்பட்டன. உடைத்தம் வலிஅறியார்
ஊக்கத்தின்    ஊக்கி   இடைக்கண்   முரிந்தார்   பலர்.   கருத்தா
ஆதலையுடைய   தம்   வலியின்   அளவறியாதே,  மனஎழுச்சியால்
தம்மின்   வலியாரோடு   வினை   செய்தலைத்   தொடங்கி,  அவர்
அடர்த்தலான்  அது  செய்து  முடிக்கப்  பெறாது  இடையே  கெட்ட
அரசர்  உலகத்துப்  பலர்.  ''உடைய'' என்பது அவாய்  நின்றமையின்
செயப்படு   பொருள்   வருவிக்கப்பட்டது.  மூவகை  ஆற்றலுள்ளும்
சிறப்புடைய அறிவு உடையார் சிலராதலின், ''முரிந்தார் பலர்'' என்றார்.
அதனால்  தம்  வலியறிந்தே  தொடங்குக  என்பது  எஞ்சி  நின்றது.
அமைந்தாங்  கொழுகான் அளவறியான் தன்னை வியந்தான் விரைந்து
கெடும்.  அயல்வேந்தரோடு  பொருந்தி  ஒழுகுவதும்  செய்யாது, தன்
வலியளவு அறிவதும் செய்யாது, தன்னை வியந்து அவரோடு பகைத்த
அரசன்,   விரையக்  கெடும்.  காரியத்தைக்  காரணமாக  உபசரித்து,
''வியந்தான்''் என்றார். ''விரைய'' என்பது திரிந்