Thirukkural

அலங்காரம்.  ''அளவு  அறிந்து  நிற்றல்  வேண்டும்''   என்றமையின்
இதனான்   வினைவலி   அறியாவழிப்படும்  இழுக்குக்  கூறப்பட்டது.
ஆற்றின் அளவறிந்து ஈக அதுபொருள் போற்றி வழங்கும் நெறி. ஈயும்
நெறியாலே  தமக்கு  உள்ள பொருளின் எல்லையை அறிந்து  அதற்கு
ஏற்ப  ஈக,  அங்ஙனம்  ஈதல் பொருளைப் பேணிக் கொண்டொழுகும்
நெறியாம்.   ஈயும்   நெறி   மேலே   இறைமாட்சியுள்   ''வகுத்தலும்
வல்லதரசு''   குறள்.385  என்புழி  உரைத்தாம்.   எல்லைக்கு   ஏற்ப
ஈதலாவது,   ஒன்றான   எல்லையை   நான்கு  கூறாக்கி,  அவற்றுள்
இரண்டனைத்  தன்  செலவாக்கி, ஒன்றனை மேல் இடர் வந்துழி அது
நீக்குதற்பொருட்டு     வைப்பாக்கி    நின்ற     ஒன்றனை    ஈதல்.
பிறரும்,''வருவாயுள்  கால்  வழங்கி  வாழ்தல்''் திரிகடுகம். 21 என்றார்.
பேணிக்கொண்டு   ஒழுகுதல்:   ஒருவரோடு   நட்பிலாத  அவனைத்
தம்மோடு   நட்புண்டாக்கிக்  கொண்டு  ஒழுகுதல்.  முதலில்  செலவு
சுருங்கின்  பொருள்  ஒருகாலும் நீங்காது என்பதாம். ஆகா றளவிட்டி
தாயினுங்  கேடில்லை  போகா  றகலாக்  கடை. அரசர்க்குப் பொருள்
வருகின்ற நெறியளவு சிறிதாயிற்றாயினும் அதனால் கேடு  இல்லையாம்:
போகின்ற  நெறிஅளவு  அதனின் பெருகாதாயின். ''இட்டிது''  எனவும்
''அகலாது''  எனவும்  வந்த  பண்பின்  தொழில்கள்  பொருள்  மேல்
நின்றன.  ''பொருள''்  என்பது  அதிகாரத்தான்  வருவித்து,  ''அளவு''
என்பது பின்னும் கூட்டி உரைக்கப்பட்டன. முதலும் செலவும்  தம்முள்
ஒப்பினும்   கேடு   இல்லை   என்பதாம்.   அளவறிந்து  வாழாதான்
வாழ்க்கை  உளபோல  இல்லாகித்  தோன்றாக்  கெடும்.  தனக்குள்ள
பொருளின்  எல்லையை  அறிந்து  அதற்கு  ஏற்ப வாழமாட்டா தான்
வாழ்க்கைகள்:   உள்ளன     போலத்    தோன்றி,  மெய்ம்மையின்
இல்லையாய்ப்    பின்பு   அத்தோற்றமும்   இன்றிக்   கெட்டுவிடும்.
அவ்வெல்லைக்கு  ஏற்ப வாழ்தலாவது: அதனின் சுருக்கக்கூடாதாயின்
ஒப்பவாயினும் ஈத்தும் துய்த்தும் வாழ்