Primary tabs
-
A08113 நாட்டுப்புறவியல் இலக்கிய
வகைமைப்பாடுகள்
இந்தப் பாடம் என்ன சொல்கிறது?
நாட்டுப்புற இலக்கியத்தை ஒட்டு மொத்தமாகப் படிக்கும்
பொழுது மிகப் பரந்து பட்டதாகத் தோன்றும். எனவே
இவ்விலக்கியத்தை ஏதாவது ஒரு கருத்தியல் (ideology)
அடிப்படையில் பகுத்தும் தொகுத்தும் படிக்கும் பொழுது
சிறப்பாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும். இவ்வாறு இந்தப்
பாடப்பகுதி நாட்டுப்புற இலக்கியத்தை வகைமைப் படுத்தி
விளக்கும் பணியைச் செய்கிறது.
இந்தப் பாடத்தைப் படிப்பதால் என்ன பயன் பெறலாம்?
இந்தப் பாடத்தைப் படித்து முடிக்கும்போது நீங்கள்
கீழ்க்காணும் திறன்களையும் பயன்களையும் பெறுவீர்கள்.
நாட்டுப்புற இலக்கியத்தின் வகைமை - வகை
இவ்விரண்டிற்குமான வேறுபாட்டை உணரலாம்.
நாட்டுப்புற இலக்கியத்தின் வகைமைகள் எவை? அவற்றுள்
வகைகள் எவை? எவை? என்று அறிந்து கொள்ளலம்.
ஒவ்வொரு பிரிவின் சிறப்புகளையும் புரிந்து கொள்ள
முடியும்.
வகைமை - வகைப்படுத்தலுக்கான காரணிகளையும் அணுகுமுறைகளையும் அறிந்து கொள்ள முடியும்.நாட்டுப்புறவியல் இலக்கியத்தின் தனித்தன்மைகளைப்
புரிந்து கொள்ள இயலும்.நாட்டுப்புறவியல் இலக்கிய ஆய்வில் முனைவதற்கு
இப்பாடப்பகுதி உறுதுணை செய்யும்.
-
3.1 நாட்டுப்புறவியல் - வகைமைப்பாடு
நாட்டுப்புறவியல் துறையில் வகைமைப்பாடு என்பது
அண்மைக் காலத்தில் தான் வளர்ந்தது. வகைப்பாடு என்று
குறிக்காமல் வகைமைப்பாடு என்று குறிப்பதனால்
வகைமைப்பாட்டிற்குள் வகைப்பாடு அடங்கும் என்று கொள்க
வகைமைவகைமை என்பது உள்ளடக்கத்தாலும், உருவத்தாலும்,
வழங்கப்படும் சூழலாலும் தனித்த இயல்புகளைக் கொண்ட
வழக்காற்றுத் தொகுதியேயாகும். தனித்த இயல்பினை
வேறுபடுத்துவதன் மூலமாகவும் வகைமை என்பதனை
அறியமுடிகின்றது. வகைமை என்பது உருவாக்கப் படுவதில்லை,
இயல்பாகவே மரபில் இருக்கின்றது.-
வகைமையும் வகைப்பாடும்
வகைமைப்பாட்டிற்குள் வகைப்பாடு என்பது அடங்கும்
என்று குறிப்பிட்டுள்ளோம்.அதனைச் சான்றுடன் விளக்குகின்ற
போது வகைமை என்பதிற்கும் வகை என்பதிற்குமான
வேறுபாடு சற்றுத் தெளிவாக விளங்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.
அதாவது, நாட்டுப்புற வழக்காறுகளில் ‘கதை’ என்பதனை
வகைமையாகக் கொள்ளலாம். இந்த நாட்டுப்புறக் கதை
வகைமைக்குள் புராணக் கதைகள், பழமரபுக் கதைகள்,
தேவதைக் கதைகள், வேடிக்கைக் கதைகள் போன்றவற்றினை
அவற்றிற்கான வகைகளாகச் சுட்டலாம்.
நாட்டுப்புற வழக்காறுகளைப் பொதுவாக
வகைமைப் படுத்தும் போது இரண்டு வகையாகப் பிரிப்பர்.
அவை,1) இனவகைமை, 2) ஆய்வு வகைமை என்பனவாகும்.
இவற்றுள் இனவகைமை என்பது ஒரு வழக்காறு.
அவ்வழக்காற்றினை வழங்குகின்ற இன மக்களால் எப்பெயரால்
சுட்டி அழைக்கப் படுகின்றதோ, அப்பெயரினாலேயே
வகைமைப் படுத்துவதற்கு ‘இனவகைமை’ என்று பெயர்.
‘ஆய்வு வகைமை’ என்பது ஆய்வாளர்களால் ஆய்வு
வசதிக்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட வகைமை ஆகும். இந்த ஆய்வு
வகைமையே நாட்டுப்புறவியல் துறைசார்ந்த ஆய்வுகளிலும்,
ஆய்வாளர்களாலும் பெரும்பாலும் சுட்டப் படுகின்றது என்பது
இங்குக் குறிக்கத் தக்கது. பெரும்பான்மையாகப்
பயன்படுத்தப் படுகிற இந்த ஆய்வு வகைமை என்பதும்
மரபோடு அதாவது இன வகைமையோடு ஒத்துப் போகக்
கூடியதாக இருந்தால்தான் சரியானதாக அமையும்.
இயல்புகள்மேற்குறிப்பிட்ட வகைமைக்கான இயல்புகளாகப்
பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிடலாம். இன வகைமை என்பது
வட்டாரம் சார்ந்து அமைவது, சிக்கலானது, தெளிவற்றது,
நாட்டுப்புற மக்களின் அறிவு எல்லைக்கு உட்பட்டது.
ஆய்வு வகைமை என்பது பாதுவானது, சிக்கலற்றது,
ஆய்வாளர்களால் உருவாக்கப்படக் கூடியது, தெளிவானது,
அறிவியல் சார்ந்தது. இவற்றை இந்த இரண்டு
வகைமைகளுக்கான இயல்புகளாகக் குறிப்பிடலாம்.பிரிவுகள்
நாட்டுப்புறவியல் வகைமையினை எளிமையாகப் புரிந்து
கொள்வதற்கு, பொதுவாக நாட்டுப்புறவியலினை இரண்டு
பெரும் பிரிவாகப் பிரிக்கலாம். அவை,1) நாட்டுப்புற இலக்கியம்
2) நாட்டுப்புறக் கலைகள்என்பனவாகும். இந்த இரு பெரும் வகைமைப்பாட்டிற்குள்
பலவகையான வகைப்பாடுகளும் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.